کنجکاوي!
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
دخترم صبح زود، حوالي ساعت 4 و نيم تا پنج بيدار ميشود که من رفتم يا نه، انتظار دارد که خداحافظي کنم. اين رسم باعث ميشود که بدخواب شود. سعي ميکنم که با صحبت مسئله را حل کنم. مي پرسم چرا بيدار ميشوي؟ د
برچسب:
نویسنده: محمد رحمانی
شکل گيري قصه يا حديث نفس را به مثابه جنيني ست که قبل از تولد و نگاشتن در روح و جسم نويسنده رشد و نمو ميکند و در يک زمان اماده ورود به جهان بيرون ، و اگر به موقع بيرون نيايد، نويسنده تعلل کند، مثل جنين مرده ست که درون رحمش باقي مانده و فسادش او را اگر نابود نکنه،لاجرم ضعيف و بيمار خواهد کرد.
برچسب:
نویسنده: محمد رحمانی
توي راهروي سازمان برنامه منتظر بودم که کارشناس محترم مربوطه بياد اطاقش، چشمم به نقشهي مترو مشهد افتاد، همين باعث شد که سوار بر اسب خيال پر بکشم به سوي مشهد، محلههايي که زندگي کردم، مسيرهايي که تا مدرسه پياده طي مي کردم و حس و حال اون روزهاي بي غمي، بي دغدغه و...
برچسب:
نویسنده: محمد رحمانی
بيش از پيش به درون نگر تر مي شوم، بيش از پيش ترجيح ميدهم با خودم خلوت کنم، مايوس شدم از يک مکالمه بدور از تعصب ، توهين، تحقير و پيش داوري
برچسب:
نویسنده: محمد رحمانی
بابايي اين جانماز براي تو درست کردم و من محو تصوير خلق شده بر دستمال کاغذيي ميشوم.
بابايي بيا با هم نماز بخونيم. من مي خواهم تمرين کنم
پ. ن
بابايي که خودش يک خط در ميون نماز ميخونه
برچسب:
نویسنده: محمد رحمانی
بي توجه به فرياد، درخواست و التماسها زد بيرون، فقط مي خواست که دور شود، اين دور شدن آرامش مي کرد؟
نميشد گفت چون تند گام بر ميدارد تند تند نفس مي زند؟ يا چون تند تند نفس ميزند؟ سريع گام بر مي دارد؟
برچسب:
نویسنده: محمد رحمانی
در هنگام شروع هر کار جدي و جديد، قبل از بررسي تواناييها، برنامهها، فرصتها، آيا باورهاي نهادينه و معمولا مستتري که بديهي تصور ميکنيم، هم کنترل ميشوند؟
بنظر ميرسد تجارب نا موفق ما علايم و نشانههايي هستند که يادآوري ميکنند برخي پيشداوري ها در مورد فرضهاي اوليه صحيح نبوده
برچسب:
نویسنده: محمد رحمانی
کجا را داشت که برود؟ کجا امن بود؟ کجا ميتوانست بماند و سرکوفت نشنود؟ چه مهارتي داشت؟ با چند کلاس سواد چه کاري ميتوانست انجام دهد؟ اگر پدر او را شماتت کند، کارفرما چرا نکند؟
غير از اينست که وابسته ست، اين وابستگي حقير و ناتوانش ميکند. کي مي تواند روي پاي خود بايستد؟ نان خودش را بخورد و شب زير سقف خودش بياساييد؟
برچسب:
نویسنده: محمد رحمانی
خيلي خسته م، کار اونقدر سرم ريخته که چند هفته ست شهرستان موندم و نتونستم بيام تهران
گفتم سخته که غرق کار بشي و به خونت هم نتوني سر بزني اما تو اين اوضاع و احوال بنظرم خيلي نعمته که کار داري و با اين که در بخش خصوصي شاغل هستي نگران تعديل نيستي
برچسب:
نویسنده: محمد رحمانی
وقتي زد بيرون با من مشورت نکرد، نگرانش هستم که کجا بره؟ چيکار کنه؟ دنبال راهي هستم که برش گردونم قبل از اونکه دير بشه
برچسب:
نویسنده: محمد رحمانی